Merve Küçük Tokaç
@morfy13
(İnsan)"Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe"Sadî-i Şirazî
Hayatın manası âmentûye inananlar için ne müphemdir ne muğlak.
Müslüman! İslam'ı öyle sağ ve diri,canlı yaşa ki, seni öldürmeye gelen sende dirilsin.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İşte şimdi Sina Dağı'ndaki, ateş, yanmış insanı çağırıyor. Beşikteki çocuk konuşuyor. Doğuran kadından değil,çağrıyı ondan dinlemeli.Ağaçtan putlar ateşte çatır çatır yanacak kadar kurumuşlardır ve onların odun olarak kullanılacağı "büyük kış"da gelmiştir.Çocuk İbrahim balta kullanacak yaşa ulaştı. Peygamber Hira Dağından inmiş örtüleri bir yana fırlatmış.Denizlerin mürekkep ve ağaçlarının kalem kesilip yazsalar önünde bitecekleri tükenmez kutsal sözler Mekke'de,Medine'de bütün ufuklarda çınlıyor.
İnsansa,kutlu rüyalardan bile uzakta uyumaktadır. Şafak gelmiş kapıya dayanmış, bıçak boğazda, güneş ırmakta,kuzu annesinin memesini yaklaşmakta.Yine de insan uyumaktadır.
Dağların,kağıt tomarları gibi bir toplanmadığı kalmış, suların bir yedi kat yerin dibine batmadığı kalmış, buğday başaklarının bir saman bitkisi olmasına ramak kalmış. Makine ile insanın ikiz kardeş olması gün meselesi.
Insansa, kurtarıcı çağrıyı duymamakta direniyor.
İnsan, aksiyonla varlığını belirtiyor.Ağını örmek örümceğin bir aksiyonuysa en üstün bir varlık olduğunu belirtecek bir anıtı içinde ve dışında yükseltmek de insanın aksiyonudur.İşte tarih bu anıtı inşa etmek demektir. Anıtsa İslâm'dır.
Ey Dicle!Ey Bağdat !Ey Şam! Ey Fırat,Ey İstanbul,Ey Diyarbakır!Ey Nil, Ey Mısır!Ey aydınlık şehir Medine nerede senin kelimeleriyle,ürpertili sesleriyle insanlığı balrengi bir insanüstüler bölgesine, ilhamın yüce dünyasında çeken şairlerin? Şair geleceği bugüne çeker. Bizden birkaç yüzyıl ileride yürür.Ülkümüzün, geleceğin yüzüne işlenmesini istiyorsak ,ki bundan başka kaygı kaygı olmaya değmez ve yaşamak bunun için olursa bir anlamı var demektir, onu bugünden şiirin ve edebiyatın, sanatın,kültürün malı yapalım.Çünkü bugün şiir ve edebiyata giren yarın hayata girecektir.
İslâm,düşünmenin yolunu kesmemiştir.Asıl biz düşünmeyi durdurduğumuzdan İslam'la olan ilişkimizi gevşettik,hatta yer yer kopardık.İslama olan aşkımızı yitirdik.Düşünme bağımsızlığımızı yitirdik.Zekamızı kör bir ezbercilik batağına sapladık. Değer hükümlerimizi bir misyoner mantığının ağzına taktık.Klasik kültürümüzü müsteşriklerin yorumuna ısmarladık. Hafıza ancak tarihin mirasını canlı tutmak için gerekli iken batı kültürünün deşeleri ile doldu. Üniversiteler bağımsız düşünce ve kendi kültürümüzü araştırma ve kurma merkezleri olacağına yabancı misafir profesörlerin sürekli konferans ve seminer müesseseleri haline geldi.Ve misafir yerlileşti, evin sahibi oldu.Evin sahibi uzun bir yolculuğa çıktı. Acaba ne vakit dönecek dersiniz?