Elif Nur Apaydın

Elif Nur Apaydın
@morlukiz
Instagram @booksblogum Burada daha aktifim
Bu tuhaf dünyada her ölü gerçekten ölmezken her yaşayan da gerçekten yaşamazdı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anlatmak, anlaşılmak istemiştim hep. Babama anlatamammıştım çünkü. Annem tarafından anlaşılmamıştım. Biri beni hiçbir çıkarı olmadan, karşılık beklemeden dinlesin ve anlasın istemiştim.
Düştüm bu bataklıktan kurtulabilmek, kendi benliğini bularak yola devam edebilmek için çırpınıyorum. Kimse bana yardım eli uzatmıyor; gözlerinin önünde yok olmama rağmen hayatlarını öylece devam edebiliyorlar çünkü insanlar kör, insanlar sağır, insanlar bencil ve insanlar acımasız. İnsanlar gerçekten çok acımasız ama benim yine de modum var, ben ölmek istemiyorum.
Çünkü güvendiğin zaman sana ne yapacaklarını biliyorsun. Birine güvenmek, kendinden vazgeçmenin ilk adımıdır.
Uzatsam ellerimi tutamazdı belki ama kelimeleriyle saçlarımı okşadığını hissedebiliyordum.