Mösyö Pain
Romanın temposu yer yer oldukça düşüyor, atmosfer karanlık ve yerler genelde çok ilgi çekici değil gerçeklikle rüyanın veya film gibi farklı gerçekliklerin sınırları çok belirsiz ki bence bu okumayı
"Her neyse, zaten insanları yargılamayı da bıraktım artık. Ne yaparlarsa yapsınlar insanları oldukları gibi kabul ediyorum."
Her şeyden, delilikten bile çok, yalnzlık hüküm sürüyordu orada, bunu anladım; belki deliliğin en ince, en azından en duru haliydi yalnızlık da.
Roberto Bolaño'nun Monsieur Pain adlı eseri, yazarın büyülü gerçekçilik ve karanlık, şiirsel atmosferle harmanlanmış anlatım tarzını öne çıkaran önemli yapıtlarından biridir. Kitap, 1938 yılında
"...insanlar nasıl da açgözlü ve cahil, inanamazsınız..."