Benden gidiyorsun sevgilim ! Yüreğimde yaşatırım sanmıştım seni. Oysa şimdi durduramıyorum , Azalışını izliyorum benden. Var olduğun tüm benliğimi kapladığın bu yürekte yok oluyorsun. Elimden bir şey gelmiyor. “Zaman çoğu şeyin ilacıydı belki Ama bizim katilimiz oldu.
Değiştim ben biliyor musun? Mesela şimdi görsen tanıyamazsın beni. Geceleri 2 den 3 den önce uyuyamaz oldum. Karanlıktan korkardım eskiden hatırlıyor musun bilmem. Artık karanlıkları seviyorum. Hatta güneş hiç doğmaz oldu dünyamda. Artık öyle çok ağlamıyorum mesela. Hatta fazla gülüyorum şu aralar. Ağlarsam anlarlar diye gülüyorum. Her şeyi de takmaz oldum kafama boşverdim biraz hayatı. Senden sonra mı böyle oldum bilmiyorum. Ama sanki iyi oldu böylesi. Artık sadece gece geliosun aklıma o da saçma sapan uçup gidiyor. Ben kül olmuşken sen başkasına yandın. Bunun acısını anlatamam ki sana. Seni geçtim kimse anlayamaz ki bunu ben bi tek sende yanmışken. Sen bi tek bende yanmadın…