Yine başlama diyecekler, Yine duygularımı, düşüncelerimi, sözlerimi, hislerimi kursağımda bırakacaklar. Bir şey söylerken, bir fikir verirken çekine sıkıla söyleyeceğim yine. Çünkü anlıyorum demeyecekler. Bu hayatta tek acı çeken sen değilsin diyecekler. Acılarıma tahammül edemeyecekler. Kendi acılarına tahammül edemedikleri gibi. Korkunç benliğimi, huzursuz benliğimle denkleştirip beni şiddet dolu bir şuursuza çevirecekler. Başımı avuçlarımın arasına alıp ağlamaya ihtiyacım olduğu zaman cesaret edemeyeceğim.