"Düşüncelere dalışta an'ı, canı, yaşamı unutuyorsan; herhangi bir efsanenin ya kendisi ya parçası ya da devamısındır."
Gizemli Adam' ın bu sözleri, savaş güllesi gibi yüreğime çarpıyor. Silkiniyor, kızarıyor ve neye uğradığımı şaşırıyorum.
Ne diyecektim?
Ne demem gerekiyordu?
Yardımıma o genç yetişiyor. Kahvenin kokusu kapıdan içeriye kadar girmişti. Kahve fincanından süzülerek yukarı doğru havalanan dumanı izlerken ilginç mi ilginç bir fikir geçiyor tahayyülümden:
"CANLI CANSIZ NE VARSA HEPSİ GÖĞE YÜKSELMEK İSTER."
Bize göre bir nedeni vardı..