Meral

Doğmak bir klişeydi, ölüm bir klişeydi, aşk bir klişeydi, ayrılık bir klişeydi, özlemek klişeydi ,ihanet klişeydi, duyguları inkar klişeydi, zaaflar klişeydi, korku klişeydi, yoksulluk klişeydi, zamanın geçmesi klişeydi, haksızlık klişeydi ve bütün bu klişeler insanı paramparça eden gerçekleri barındırıyordu içinde. İnsanlar klişelerle yaşayıp, klişelerle acı çekiyor, klişelerle ölüyorlardı.
Sayfa 215·Kitabı okudu
Reklam
Bir insanın hayatına girmeyi, büyülerle dolu bir yeraltı labirentine girmeye benzediğini, birisinin hayatına girdiğinde oradan girdiğin insan olarak çıkamayacağını henüz bilmiyordum.
Sayfa 51·Kitabı okudu
İnsan ruhunun bir bütün olmadığını, birbirinden farklı parçaların birbirine eklenmesinden oluştuğunu artık biliyordum. O ek yerlerinin her zaman, herkeste su sızdırdığını da tabii…
Sayfa 44 - Eksik ruh·Kitabı okudu
.. romanlardan oluşan bir kalenin içindeki maceralı yalnızlığa düşkünlüğüm ..
İnsanlar bana hep edebiyatın parlak ışığından yansımıştı. Hayatımda ilk kez insanları, kendi zihnimin ışığı altında, başka hiçbir mercek kullanmadan görüyor, aslında onları hiç tanımadığımı anlıyordum.
Sayfa 86·Kitabı okudu
Reklam