İşin sırrı asla gevşememekte. İyi olduğuna hiçbir zaman inanmamakta. Demek istediğimi anlıyor musun? Sen mayıs sineği olamazsın Tom. Asla gevşeyemezsin. Alttaki boşluk çok büyük.
Hayatta böyledir kaybedecek bir şeyiniz yoksa değişiklikten korkmaya ya da ona kucak açmaya gerek yoktur. Değişim hayatın ta kendisidir. Değişmediğini bildiğim tek şeydir.
Hayatın en başında, herkes gibi zamana tepki veren ve büyüyen uzun isimli küçük bir çocuk olan o kişiye tutunabilmeyi istiyorum. Ama önceye dönebilmenin hiçbir yolu yok. Geçmişle yapabileceğimiz tek şey, onu sırtımızda taşımak, ve ağırlığın gitgide arttığını hissederken altında kalıp ezilmemek için dua etmek.
Var olmam gerektiğini anlamış oldum çünkü acının hissedilebilmesi için yaşayan bir varlığa bir benliğe ihtiyaç vardı. Bu bilgide bir çeşit güvence, kendi gerçekliğimin bir kanıtı vardı.