Kağıtkesiği

Kağıtkesiği
@mryem
Saçları rüzgârda savrulan genç bir cadı annesinin süpürgesini göklere doğru sürüyor. Dev bir robot, onu yüzyıllar süren uykusundan uyandıran askerlerin üzerine maden eriyiği boşaltıyor. Şehirli bir işçi, 1960'larda geçen çocukluğunu anıyor. Kobe üzerindeki gökler, ürkmüş bir kalabalığın üzerine ateş püskürten vızıltılı ölüm araçlarıyla doluyor. Gelişmekte olan bir yazar, tuhaf bir antika dükkânından ilham alıyor. Seyyah bir savaşçı, savaşla tarumar olmuş bir yerde vahşi bir kurt-çocuktan etkileniyor. Bir grup genç, çalkantılı lise yıllarında aşkı ve kaybetmeyi keşfediyor. Bir kızın ailesi, birdenbire salyalar akıtan domuzlara dönüşüyor. Bir baba, bir anlığına da olsa, yerel bir bisikletli çetenin önüne dikilerek süper kahraman gibi davranıyor. İki kız, far gözleri ormanın üzerindeki gökyüzünde sarı çizgiler bırakan sırıtkan bir kedi-otobüsün içinde havada süzülüyor. Tanrılar ve canavarlar. Aşk ve kaybetme. Coşku ve umutsuzluk. Savaşın dehşeti. Çocukça meraklar. Stüdyo Ghibli'nin, kalp atışlarını hızlandıran, mutluluktan havalara uçuran, tuhaf, ürkütücü, tutkulu ve hepsinin ötesinde duygusal dünyasına hoş geldiniz.
Teknoloji
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
bende yerin hep ayrı apayrı
Annemin bana öğrettiği ilk kelime Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimde Annem bana gülü şöyle öğretti Gül, Onun, o sonsuz iyilik güneşinin teriydi Annem gizli gizli ağlardı dilinde Yunus Ağaçlar ağlardı, gök koyulaşırdı, güneş ve ay mahpus Babamın uzun kış geceleri hazırladığı cenklerde Binmiş gelirdi Ali bir kırata Ali ve at, gelip kurtarırdı bizi darağacından Asyada, Afrikada, geçmişte gelecekte Biz o atın tozuna kapanır ağlardık Güneş kaçardı, ay düşerdi, yıldızlar büyürdü Çocuklarla oynarken paylaşamazdık Ali rolünü Ali güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar kahraman Ali olmak bir hedef her çocukta Babam lambanın ışığında okurdu Kaleler kuşatırdık, bir mümin ölse ağlardık Fetihlerde bayram yapardık İslam bir sevinçti kaplardı içimizi Peygamberin günümüzde küçük sahabileri biz çocuklardık Bediri, Hayberi, Mekkeyi özlerdik, sabaha kadar uyumazdık
'' Bizler ki aynı Kitaba baş eğmiş insanlarız.. Bizden ala akraba mı olur? ''
Rabbim, sen beni niyetimle haşret.. Çünkü öbür türlü ne elimden razıyım ne dilimden. .