Alzheimer1blog

Alzheimer1blog
Sonsuz bir sevgiSən QARABAĞ
Bazı anılara dokunmak istersin, uzanamazsın. Bazı hikayeleri tamamlayamazsın, çünkü sonu eksiktir, sonu imkansızdır. Kurşun gibi izler kalır yüreğinde. Yok olmamak için direnen satırlar; geleceğinizi bilse, sonsuza kadar silinmeye de razı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
koskoca şehrin hiç gelmediğin sokaklarında bile seni görme umuduyla etrafa bakmanın nasıl hissettirdiğini bilmiyorsun...
“Küstürmeyin insanları hayata. Sonra her şeyden vazgeçiyorlar. Yaşamaktan, güzel olan her şeyden. Bir odada yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte bazı insanları.”
Çünkü sana sarılmak Dünyanın bana yaptığı bütün kötülüklerin özrü gibi. Sonuna kadar değer. Kokun üstüme sinene dek, Senin gibi kokana dek sarıl bana. Gayet hür bir biçimde, Ölelim sarılmaktan…
Keşke gideceğini öğrenmeden öncede yüzüne daha uzun baksaydım, sesini, söylediklerini hiç unutmamak için daha dikkatli dinleseydim, Seninle ilgili ne varsa işte...