Ben.. ben sadece bir şeyi anlamıyorum,nasıl... nasıl bir insan bunu yapabiliyor, o anlarda nasıl onunla birlikte ölmeden durabiliyor... nasıl oluyor da ertesi sabah bir uykudan uyanabiliyor ve dişlerini fırçalayabiliyor ve bir kravat takabiliyor..
Zira buradaki kızlar, o cıvıl cıvıl, narin hayvancıklar, bir beyaz, bir 'efendi' onlara sahip olmak istediğinde saygıdan tir tir titriyorlardı... tevazu içinde eriyip gidiyorlardı, her zaman müsait, her zaman sessiz, kıkırdayan gülmeleriyle insana hizmet etmeye hazırdılar...ama işte tam da bu itaatkârlık, bu kul kölelik insanın zevkini kaçırıyordu.