Sevinç
@msevinct
9 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ayrılığın en kötü tarafı şahidini kaybetmek sanırım. Birileri bilmeyince bir şeyler hiç yaşanmamış gibi oluyor çünkü.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Ben”
Kendimizi sabit, katı, değișmez bir şey sanıyoruz. Kim olduğumuzla ilgili fikirlerimiz ve kararlarımız var. Nelerden korktuğumuzu, neleri istediğimizi, neleri sevdiğimizi, neleri sevmediğimizi belirlemişiz. Bu sınırların dışına çıkarsak yanlış bir şey yapacakmışız gibi hissediyoruz. Kendimize "Ben" adında bir hapishane yapmışız, bir türlü tahliye olamıyoruz Osman.
“Bana kederli olduğumda sevineceğim, sevinçli olduğumda kederleneceğim bir cümle yaz.” Sadrazam da şey yazmış işte: “Bu vakit geçip gidecek”
Biz ayrıldık diye salgın başladı, biz ayrıldık diye denizler kustu, biz ayrıldık diye yandı ormanlar, iklim krizi çıktı biz ayrıldık diye. Bir ara sorumlu ararlar da alır bizi hapse atarlar diye korktum, düşün, o kadar biz ayrıldık diye oldu gibi geliyordu her şey. Gerçi ikimizi aynı hücreye tıkacaklarını bilsem çıkar çat çat itiraf da ederdim, o kadar özlüyordum seni.
Astalavista Osman!
uzun zamandir rafimda duran bir kitapti. basladim ve bir solukta bitti keske daha once okusaymisim. kitap bir kadinin ayrilik surecinde kendini iyilestirme surecini anlatiyor ve bu surecte osman’a yazdigi mektuplari konu aliyor. normalde dergide yayimlanan yazilarmis bunlar, toparlanmis kitaba cevrilmis. o kadar gercek ve o kadar bendi ki. hepimiz aslinda yani karmakarisik duygu durumlarini inanilmaz guzel ve esprilli bir dille anlatmis ki kalemine bayildim! hem cok zekice hem de yormuyor su gibi akip gidiyor. hemen yazarin diger iki kitabini da siparis ettim ama bunun uzerine gecebileceklerini sanmiyorum. asik oldum kitaba okudugum zamandan da oturu bende yeri bambaska<3