Asla beraber olamayacağız
Aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız
Aynı masada oturamayacağız
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek
Sonra da belki birimiz öleceğiz
Diğerimiz hiç bilmeyecek.
Neyse günler birbirini kovaladı, bahar gitti kış geldi, güz gitti yaz geldi. Derken parça parça, lokma lokma bu acı da akıp gitti. Gitti dedimse lafın gelişi, yoksa insanın içinde ne de olsa bir şeyler kalır...
