Barış Aydemir

Barış Aydemir
@muallim04
yazar
yüksek lisans
izmir
ağrı, 28 Ocak 1982
2 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Türkiye’de alım gücü yerle bir oldu.
Türkiye’de alım gücü yerle bir oldu. Orta direk silindi. İnsanlar çürük sebzeye, bebekler mamasızlığa mahkûm. Ev, araba almak hayal. Evlilikler ekonomik baskıyla çöküyor. Peki suç kimde? Maalesef yine bizde… Yönetenleri biz seçtik. Hâlâ da aynı zihniyeti sürdürüyoruz. Biat kültürü, "gaza gelme" alışkanlığı ve sorgulamayan kafa yapısı bu çöküşü getiriyor. Televizyonlar, sosyal medya zengin hayatları parlatırken; evine ekmek götüremeyen milyonlar susturuluyor. Ama biz susarsak, her gün biraz daha yoksullaşacağız. 🧠 Artık uyanmalıyız. Her lafa kanan, el öpen, boyun eğen değil; sorgulayan, hesap soran bir halk olmalıyız. “Cahillerle yürüyen toplumlar, sonunda uçuruma varır.”
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?

Barış Aydemir

, bir kitap okudu
10/10
·154 syf.·
Beğendi
·
2025 3. kitabı
Barış Aydemir
10/10 · 1 okunma

Barış Aydemir

, bir kitap okudu
10/10
·208 syf.·
Beğendi
·
2025 2. kitabı
Barış Aydemir
10/10 · 1 okunma
Boş Sandalye
BOŞ SANDALYE Eskiden gülerdim… İçten, nedensiz, çocukça. Mutluydum. Mesuttum. Şimdi o günler sanki başka birinin hatırası gibi… Karşımda bir sandalye var, bomboş. Eskiden orada biri otururdu. Şimdi sadece yokluk oturuyor. Sadece sessizlik konuşuyor bana. İçim daralıyor. Ama daraldığını anlatacak kimsem yok. Yalnızlık… bir oda değil, bir ömürmüş meğer. Bahtım ne zaman döner bilmem, ama dünya dönüyor — beni içinde unutarak. Kaldım. Geride kaldım. Gözlerim yorgun. Ruhum daralıyor. Nefes almakla boğulmak arasında, ince bir çizgideyim.
Lilith’in Gölgesi
Lilith’in Gölgesi Adem, çık artık aklımdan, Sahi neydi Lilith’le arandaki sır? Eşitlik miydi çözülmeyen düğüm, Yoksa baş eğmeyen bir kadının haykırışı mı? Tanrı kabul etmedi onu, Ve o da düştü karanlığın koynuna. Şeytana sığındı, Çocukları ölü doğdu; Tıpkı bugün… Kadınlarımız gibi Eşitlik diye ağlarken, İçlerinden parçalar gömüyorlar toprağa. Ama biz eşit değildik aslında, Birbirimizi tamamlayan Bir elmanın iki yarısıydık. Biri güneş, biri gölge, Biri toprak, biri su. Pandora değil miydi, İlk kötülüğü salan dünyaya? Adem’i kandıran Havva değil miydi Cennet kapısından süren bizi? Kadın... Sen nelere kadirsin, Bir aşk için dünyayı yakarsın, Bir öfke için göğü karartırsın.