Parçalanmışız tanıma açlığıyla tanımış olmanın umutsuzluğu arasında. Arının iğnesi can yakmaktan vazgeçmiyor, biz de umudumuzdan.
Işık kovuldu gözlerimizden. Kemiklerimizin bir yerlerine saklandı. Biz de kovalıyoruz onu yeniden otursun diye tahtına
Reklam
İnsan ister de, istediği olunca Altından kalkabilir mi, orası muamma...
Derinlerinde yaşıyorum, mutlu ve enkaz. Haberi yok, yalnızlığım hazinesidir onun. Yükselişinin kaydedildiği büyük meridyende,özgürlüğüm kazıyor onu diplerinde..
Reklam
Reklam