Reklam
Biliyorsun ki yaşamak için artık güler yüzden, cesaretten başka sermaye kalmamıştır, diyordum.
Bu neşenin uydurma, uçucu bir şey olduğu malum. Varsın öyle olsun. Kapalı bir mahzende sızan bir ışık parçası, yıkık bir duvarın taşları arasında açmış sıska bir çiçek, her şeye rağmen bir varlık, bir tesellidir.
İçimde sönük bir ümit yok değildi. Çok güzel bulduğumuz için hiçbir zaman elimize geçmeyecek sandığımız şeylere karşı duyulan ümitsiz ümit.
Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı titretecek bir şey olursa kendisi, kim bilir, neydi?