derin bir yasta olduğumu tam bugün bu yaşımda kendime itiraf ediyorum. tam 5 yıldır yastayım. hiçbir zaman gidene kolayca veda edebilen biri olamadım. ben hep kaybedendim, onlar hep kazanan mı oldu bilmiyorum ama ben hep kaybedendim. kabul edemedim, bir dostun aniden gidişini ve silişini. çok sordum kendime neden diye. değiştim dönüştüm büyüdüm ama ikna edemedim kendimi. kabul edemedim. şimdi itiraf ediyorum. kabul edemediğimi kabul etmek belki iyileştirecek beni ve bana yeni bir yol açacak. inanıyor muyum buna, belki… yahut hayır… bilmiyorum. tam gecenin bu vaktinde hiçbir şey bilmek istemiyorum.