Gelmeni bekliyorum gözlerim pencerede kaldı.Gelirsin de ben farketmem diye bütün gün bekledim demirliklerin ardında.Evet dönmeyeceksin ama ben içimi senin dönme ihtimalin ile ısıtıyorum.Seni.sevdigimi söyleyemedim evet gurur yaptım.Bir an için bencillestim . Yokluğun bana gerçekleri öğretti.Şimdi söylüyorum.Seni seviyorum bir annenin çocuğunu sever gibi , bir çocuğun saf gülüşü gibi , yeni kalp nakli olmuş bir adamın hayata tutunduğu gibi.Seviyorum işte belirli kalıplara ihtiyacım yok ki.Seni seviyorum bu kadar basit.Kalbimin her damari gidişinle sıkışıyor.Ne olursa olsun seni seveceğim.Insan nefesi olmadan yaşayabilir mi? Sevgim nefesim.Gel de kalbim dinlensin.Bu telaşlar bitsin.