Murat Ateş
@muratates49
Okumayı ve gezmeyi seven bir mühendis
"Eger durum buysa," dedi Bruno, "ve eger benim de bir çizgili pijamam olsaydı, o zaman o tarafa gelip ziyaret edebilirdim ve kimse fark etmezdi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hayır," dedi Bruno. "Neden o tarafa geçmemize izin verilmedigini anlamıyorum. Ne yanlışımız var ki, oraya gidip oynayamıyoruz?"
Gretel ona baktı ve aniden gulmeye başladı, ama Bru no'nun ciddi olduğunu görünce durdu.
"Bruno," dedi çocuksu bir sesle, sanki bu dünyadaki en açık şeymiş gibi. "Tel örgü bizim oraya geçmemizi engellemek için değil, onların bu tarafa geçmelerini en gellemek için..."
Iki ayağımı birleştirdi. Sag elini havaya kaldırdı, soma topuklarını birbirine çarpip olabildiğince derin ve açl bir sesle -becerebildigi kadar babası gibi- bir askerin yanından ayrılırken hep söylediği sözcükleri tekrarladı
"Heil Hitler!" dedi, ki ona göre şimdilik bunun an lamı hoşça kal veya 'iyi günler dilerim' demenin başka bir şekliydi.
Baba güldü ve bu, Bruno'yu daha da kızdırdı. Onu en çok öfkelendiren şey, bilmediği bir şey olduğunda yetişkinlerin ona gülmeleriydi; özellikle de soru sorarak cevapları bulmaya çalışırken.
"Bruno, dediğimi yap lütfen!" diye tersledi annesi. Açıkça görülüyordu ki annenin onun sözünü kesmesi sorun değildi; ama o yapınca kabul edilemezdi.