Reklam
herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. veya ekilmiş bir bahçe. elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığın da, sen orada olursun. ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.
hikayeye göre adam kadını çok seviyor, sevdikçe ruhu büyüyor, ruh eve sığmıyor. sabahları kadından önce kalkıyor şehrin uzak yerlerinden hikayeler topluyor ve sonra tekrar gece yarısı kadına dönüyor. biraz şey gibi, rüzgarı kendinden menkul bir uçurtma gibi. yani ara sıra tellere takılır gibi kadına geri dönüyor.
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku