Mutali'

İsmim İbrahim, kurban hep benim Sakladım bunu kendimden bile, Makasla giderler gülü sevmeye Demedim.
Reklam
Yazmak üzüyor bütün bunları Anlamaz elbette insan insanı
Bir sürü işim var günlerden cuma Geldiğim gittiğim böyle bir dünya. Durdum, anlattım ve pişman oldum Güvenmek nedir dünkü insana
Rabbim Alışmasın gözlerim Dünyanın karanlığına. Korkulu durumda kılınan namaz Böyle durayım ömrümce sana. Kanunsuz emirler veriyor hayat Garip kalsam da dinlemem yine. Beni bunlara bırakma Rabbim, Gideyim sadece senin isminle
Morg ile mescit aynı katta hep Herkes ömrünün tek öğrencisi Yoksul ve yorgun olanlara bak Düşerken bile düşünür seni