Musab Çiçek
@mushabcicek
Valar Morghulis
Şu anda okuduğu kitaplar
Bi çîroka tu kesî nekene
Rê hîn dirêje û çîroka te jî neqediyaye.
(Kimsenin yaşadıklarını küçümseme; önünde daha çok yol var ve senin hikayenin sonu henüz yazılmadı.)
Reklam
Yaralarımızı neden kendimiz sarmak zorunda kalıyoruz?
Kütükler büyük ve sert olur fakat cansızdır. Fidanlar ise zayıftır, çıt diye kırılır fakat canlıdır. Yani o fidelerin güçlü kütüklere dönüşmesinden kıvanç mı duymalıyız?
Bu kadar güçlü olmaktan mutlu olduğumu düşünmüyorum. Ben kendi yaralarımı kendim sarma konusunda oldukça güçlüyümdür. Ama niye bir başkasının eline ihtiyaç duymayayım, niye bunları reddedecek hale geleyim?