Özℓℯm Aktaş

“ işte “ demişti “ dünya için başınızı eğerseniz bir daha kalkmaz yerinden. Lakin derde, çileye tahammül ederseniz dünya size sahip olamaz. Allah için var edileni dünya için yok etmek ne kötü! “ deyivermişti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Dünya” dedi “sen sağ iken hakkında ne söyledikleri değil sen göçtükten sonra ardından söyledikleri kadar bir yerdir işte.”
Ne çok isterdim şu kadife sesli müezzin gibi bir ezan okuyabilmeyi . Bir kere olsun insanlara bu mübarek davet için seslenmeyi ne kadar isterdim.
Dil değil evlat , gönül söyler. Ses dilden söz gönülden dökülür.
Yarın insana meçhuldür ve mezarlar yarın yapacağım diyenlerle dolu.