(...) günün sonunda hatırlanan en çok mazeret bulan değil, her şeye rağmen hayatına devam edendir. Hayatımızda dertler muhakkak olacaktır ama dertlerle mücadele edecek, sonuçta ne kadar kendimizi bırakmadığımız, mücadele ettiğimiz ve her şeye rağmen neler yapabildiğimizle kendimizi değerlendireceğiz. Bu yüzden insanın kendini dertlere boğmaması, duygusal açıdan çökmemesi çok önemlidir. Çöküyorsa bu öğrenilmiş çaresizliktendir. Kişi çaresiz olduğunu öğrenmiş ve bunun değişmeyeceğini düşünmektedir.
Bir büyüğümüz, "Vaktim yok deme, iradem yok de" demişti... Gerçekten de irade olduğunda vakit, güç, bilgi, imkân hemen insanın azmi karşısında sıraya girer.