Evet korkuyordum, yalan yok! Hem de çok korkuyordum lakin o an anladım ki insan ölümden korktuğu için korkuyordu ölülerden. Bu dünyayı terk etmekten korktuğu için. Bu dünyada sahip olduklarını ardında bırakıp gitmekten korktuğu için. Peki ya ölünce ne oluyordu? İrkildim birden olduğum yerde. Bunları düşünmek bile beni çok korkutuyordu. Bunca ölünün arasında bile zihnim öleceğine inanmıyordu. Ne gaflet...
Nezaketi korkaklık olarak gören insanların arasında yaşıyoruz.
Anlayışlı olmayı, empati kurabilmeyi, iyimserliği zayıflık olarak görenlerin arasında...
Kibrinden ve egosundan geçilmeyen insanların arasında...
Geldiği yeri veyahut gideceği yeri bilmeden, bir avuç toprağı unutmuşçasına fütursuzca yaşayanların arasında.🍂
Ölümsüz bir aşk istiyorsan Ölümsüze aşık ol kâri. Ölmeyene aşık ol. Zira beden ölür toprak olur, can bedenden ırak olur, dünya dahi helak olur. Lakin aşk varsa gönlünde insanın ölüm ona vuslat, ölüm ona yar...
Yunus'un da dediği gibi "Âşıklar ölmez, Lakin yetmiyor gücümüz ölmeyen ölüleri görmeye..."
Aşk olsun kâri. Sana her daim aşk olsun. 🍂