Küçükken saklandığı yerde unutulmuş biriydim ben. O kadar çok alışmıştım ki kendimi saklamaya, unutulmaya güneşli günlerde dahi hep saklanacak bir gölge arardım.
İnsan acısının, krizlerin ve yıkılmış hayatların tam ortasında mesai yapanların —kendini başkalarını kurtarmaya adamış doktorların ve avukatların— birbirlerini tanımak için uzun cümlelere ihtiyacı yoktur. Ruhlarında nasır tutmuş o görünmez yaralar, birbirini ilk bakışta sessizce selâmlar. Dünyanın en ağır yüklerini taşıyanlar, birbirlerinin gözlerindeki o tanıdık ağırlığı bir milisaniyede hissederler.