Şilân

Bu acıların sessizliği beni deli ediyor, Bir mahkum gibi hissediyorum, Düşlerim ve düşüşlerim ele veriyor, Bilemiyorum, belkide ölüyorum. Saat ikiyi yedi geçiyor, Ayrılığın acısı geçmiyor, Mevsimler geçtikçe artıyor, Artıyor içimdeki nefret, yok olmuyor. Yarının gecesinde buluyorum kendimi, Gidiyorum şimdi unut gitsin hepsini, Elveda demeden aşıyorum bak sessizliğimi, Terk ediyorum karanlığında seni.
Reklam
kınadıklarımız kadar mutlu değiliz
apâşikarsın ama gizlisin, can içindesin ama candan münezzehsin.
Lavinia
Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin.