Sesinin kendisi bile uyuşturucu gibiydi.
"Ama aşk, bana hiçbir zaman çekici gelmedi. Her zaman için yükten başka bir şey olmadığını düşündüm."
"'Sana imrendim. Oralarda bir yerde, beni bekleyen mükemmel bir adam olduğuna dair inancım var. Çabucak bıkma eğilimim var çünkü kimse hiçbir zaman standartlarıma uymuyor. Kutsal Kâse'nin peşinde, sonsuz bir arayış içindeymişim gibi hissediyorum."
"Kötü insan diye bir şey yoktur. Hepimiz sadece bazen kötü şeyler yapan insanlarız."
Cevap vermek için ağzımk açtım ama söyledikleri sessiz kalmama neden oldu. Hepimiz sadece bazen kötü şeyler yapan insanlarız. Sanrım bu, bir şekilde doğruydu. Hiç kimse sadece kötü ya da sadece iyi değildi. Sadece bazıları kötüyü bastırmak için daha fazla çalışmak zorunda kalyordu.
"Hiç insanların daha şeffaf olmalarını istediğin oldu mu?" diye sordu.
"Nasıl?"
Parmağıyla, koparana kadar kalkmış bir sıva parçasıyla oynadı. Sonra parçaya vurarak aşağı attı. "Herkes aslında derinlerde eşit derecede berbat durumda olsa da oldukları kişi hakkında numara yapıyorlarmış gibi hissediyorum. Sadece içimizden bazıları bunu saklamak konusunda diğerlerinden daha iyi."
