Gizem
@mysafeplace
'İnsanın doğası' belli sınırlara sahiptir; sevince, kedere, acıya belli bir dereceye kadar dayanabilir ve bu hisler aşırı arttığında insan tükenir.
Bazen bir an için kendimde ayağa kalkıp buradan gitme cesaretini buluyorum, nereye gideceğimi bilsem sanırım giderdim.
Birinin yüreğinde kendi kendine filizlenen sevinçleri yok eden insanlara lanet olsun! Kıskanç bir huzursuzluğun bozduğu bir anlık mutluluğun yerini, dünyadaki ne bir hediye ne de bir iyilik tutabilir.
İyi günlerin çok az ve kötü günlerin çok fazla olduğundan yakınıp dururuz. Oysa Tanrı'nın bize her gün için bahşettiği güzel olanı görebilecek kadar açık bir yüreğimiz olsaydı, kötü olanlara dayanabilecek gücü bulabilirdik.
İnsanların birbirini rahatsız etmesinden, tüm sevinçlere açık olabilecekleri gençlik yıllarını, birkaç güzel günü surat asarak mahvetmeleri ve bu savurganlıklarının artık çok geç olduğunda farkına varmalarından daha fazla canımı sıkan bir şey yoktur.