Kitabın dünyasına daldığımda,gerçek hayatın acısını unuttuğum bir ağrı kesici almış gibi oluyorum. Bunun la da bitmiyor.Kitabın dünyasına dalmışken ,karakterler bana aniden şöyle sesleniyormuş gibi geliyor:'Hayatın bu kadar saçma olacağını beklemedin,değil mi ? Gerçekten bu kadarını tahmin edemezdin,değil mi ?'
Baharda herkes yeni umutlardan,meydan okumalardan ve başlangıçlardan bahsederdi. Ama bahar belki gönülsüzce çiçek açıyor belki de hala geçmişin derin karanlığını hatırlıyordu.Yeniden solumaya yüz tutsa bile rolünü yerine getirmek için belki dişlerini sıkıyor , sadece baharın gerekliliklerini yerine getiriyordu.