yanan buxarının qarşısında oturursan, ayaqlarını məhəccərə söykəyirsən, közün üstündə çaydan cızıldayır, tamam təksən, tamam təhlükəsizsən, heç kim səni güdmür, çaydanın cızıltısından və divar saatının çıqqıltısından başqa heç bir səs rahatlığını pozmur.
Ağır fiziki əmək, ev və ailə qayğıları, qonum-qonşularla fasiləsiz boğuşmalar ,kino, futbol, pivə ən başlıcası isə qumar–məhdud dünyalarının sərhədləri bunlarla
məhdudlaşırdı.