Avrupa'daki ünlü mağaralarda, ilkel insanların yaptıkları resimler hâlâ duruyor; resimler, insanın o zamanki en büyük düşmanını, yırtıcı hayvanları gösteriyor. Bundan yüz yıl, bin yıl sonra benim insan kanıyla çizilmiş resimlerimi görenler ise günümüzde insanın en büyük düşmanının İNSAN olduğunu öğrenerek saşıracaklar. Evet, insan!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Değneği kana batırdım yine, yanan bir şehrin resmini çizdim. Nagasaki belki, belki bir Vietnam şehri, belki de bir gün onların nefretlerine hedef olacak bir başka şehir, dünyanın başka yerlerinde bir şehir. Şehrin üstüne atom bombaları atan, yangın bombaları atan, patlayıcı bombalar atan, guava bombaları atan insanlar çizdim. Evet, geleceği çizdim, çünkü bütün düşmanlarını bombalamaya yemin etmişler, bütün düşmanlarını, ne olurlarsa olsunlar -barış isteyen, daha iyi bir hayat isteyen, sivil, asker, bütün insanları.
"Bilimadamları bu silahları lüks laboratuvarlarda yapıyor, geceleri de mutlu karılarının, iyi beslenmiş çocuklarının yanına dönüyorlar. Bizim çocuklarımız ise...
"Rahip, ağlayan çocuğu gösterdi; bir yastık nasıl pirinçle doluysa, çocuğun içi de çelik mermilerle öylesine doluydu. "Bilimin ve bilimadamlarının ahlaki çöküntüsü, günümüzün en üzücü yanlarından biridir,?