Kendi anlam arayışının peşine düşen gamlı ruhlar, bu sükunet melodisini bir ömür boyu arar durur. Esasında taşrada, dışarıda aradıkları bu ritim kendi içlerindedir. Ol sebepten bu sırra evvelce agâh olanlar kâmilin zümresine dâhil olur. Arayanın ve aranılanın aslında bir olduğu esrarlı bir âlemdir bu.
Suyun da beni aradığını biliyorum ama hangi pınara su içmek için koşsam kendimi çölde serap gören bahtsız bir seyyah gibi görüp büyük bir yılgınlıkla irkiliyorum.
Şehir uğuldayan bir cangıl. Aylak adımlarımı özlüyorum. Aylak saatlerimi. Bir salyangoz yürüyüşüyle şehrin sokaklarını arşınladığım o serazat zamanlarımı.