xeno

xeno
@naryiyenyilan
Yaşamak için kitap okunur…
“Sadece... anladığını sanmıştım.” Bu sefer kafası karışan taraf bendim. “Neyi anlayacaktım? “Bunun geri dönüşü olmadığını.” İtirafı tenime çarpan sıcak bir nefesti. “Sana sahip olmama asla izin vermemeliydin, Isabella. Çünkü artık seni bırakabileceğimi sanmıyorum.”
Sayfa 176
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
“Yukarı çıkıp arkadaşlarına gitmen gerektiğini söyle." Elimi ensesine götürüp sıkarken sesim öyle kısık ve karanlıktı ki ben bile kendimi tanıyamıyordum. “Beş dakikan var, güzelim. Yoksa her zaman düşündüğün gibi bir centilmen olmadığıma ilk elden şahit olursun.”
Sayfa 164
“A csalâd nem egy fontos dolog. A csalâd a legfontosabb.” Bu, babamın en çok kurduğu cümleydi. “Aile sadece önemli bir şey değildir. Aile en önemli şeydir.”
Sayfa 362
“Siktiğimin günlüğünü senin hayatına tercih edeceğimi sanıyorsan o halde kafan şu lanet şeyi almıyor, prenses. Sana bir şey olursa, bu dünyayı yerle bir ederim.”
Sayfa 323
Herkes zaten yeterince zor olan hayatı neden daha da zorlaştırmak zorundaydı? Tüm bu ölüm, acı ve ıstırap tamamen insan yapımıydı. Neden hepimiz kendi korkularımızı ve inançlarımızı başkalarına yüklemeye çalışmayı bırakıp sadece kendi hayatımızı yaşamıyorduk? Siz kim oluyordunuz da damarlarında akan peri kanı üzerinde hiçbir kontrolü olmayan bu adamın sizden daha değersiz olduğunu söylüyordunuz? Farklı olduğu için öldürülmeye layık olduğunu?
Sayfa 311