Hamlet: İnsan necə də miskinləşə bilərmiş, Horatsio! Bəşər övladının aqibəti budursa, onda böyük İskəndərin cəsədi çürüyüb kaşı Şərab kuzəsinin ağzına tıxac ola bilməzmi?
Horatsio: Bu çox qəribə və ağlasığmazdır, milord.
Hamlet: Xeyr, qətiyyən yox. Əksinə, bütün mümkünlüyü ilə həyatın sonunu olduğu kimi düşünsək, bu qənaətə gələ bilərik: İskəndər öldü İskəndər dəfn edildi, İskəndər çürüyüb torpağa döndü, torpaqdan palçıq tutdular, palçıqdansa kaşı şərab kuzəsinin ağzına tıxac hazırladılar.