“Para pul ,ruhen yoksul olanlara ,ilgi ve mutluluklari bakımından yoksul olanlara nasip oluyor sanki.”
Reklam
Batuhan ergin
21 yaşındaydı. 15 temmuz gecesi arkadaşları ile otururken, "darbe oldu, vatan elden gidiyor" dediklerinde, arkadaşlarıyla beraber boğaz köprüsüne koştu... Köprünün girişinde bir fotoğraf çekti, üzerine "eve erzak almaya değil devletimize sahip çıkmaya geldik" notu ile sosyal medya'dan paylaştı... Bu onun son fotoğrafı, son paylaşımı oldu. Ailesi bir daha onu göremeyecekti. Köprünün en önünde Türkiye'yi işgal etmek isteyen Amerika'nın uşağı darbecilere karşı yürürken, onu tek kurşunla kalbinden vurdular, şehit düştüğünde elinde Türk bayrağı vardı, elimdeki bayrak Batuhan'ın kanıyla boyandı... Askerden geleli 2 ay olmuştu, askerdeyken annesine bir resim çizer yollar ve tevafuk resimde bir köprüyü çizmiştir. Ve köprüde vatan için şehit düşer, çok sevipte almak istediği motorsikleti o gün almış ve doyasıya binmek nasip olmaz... Babası artık tek isteğim bir an önce ölüpte ona kavuşmak der... Medya batuhan için günlerce yayınlar yapmadı, onun için Taksim'de yürüyüşler ve anma etkinlikleri yapmadılar. Çünkü bu ülke'de vatanı için şehit düşenler değil, askere polise taş atarken ölenler kahraman ilan edilir... Ne yiğitler geçti bu dünyadan.
Nasip diye bir şey varmış. Ve insanın nasibinde varsa eğer onun önüne hiçbir şeyin geçemeyeceğini ama yoksa ne kadar istese de dileklerin gerçekleşmeyeceğini anladım.
Reklam
Reklam