Sinem Mermer

Belki istediği kıyıya varmasına izin vermezdi deniz ama hiçbir şey yapmadan karşı kıyıyı izleyip ömür boyu geçmeyecek bir hüznü içinde taşımaktan iyiydi.
Sayfa 67·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ne var ki, bir şeyleri yok sayma becerisi insana özgü bir kabiliyet değildi. Ama unutmak insanın işiydi. Unutmak olmasa, dünyada yanan ateşlere kim katlanabilirdi?
Sayfa 66·Kitabı okudu
Aşkta zafer, onunla anlam kazanması kalbinin. Hayatta zafer, başkalarının seni yönetmesinden kurtulmak. Yolculukta zafer, gitmek. Dostlukta zafer, koşulsuz sevmeyi ve sevilmeyi tadına vararak yaşamak belki.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Bizi bulunduğumuz yerden alıp bir başka noktaya getiren şey, aslında bir çemberdi. Gitmek, kalbinle çizdiğin bir çemberi tamamlamaktı onlar için. Tavaf ettikleri aslında kalbin merkeziydi. Merkezden çepere uzanan her dairenin değişmez noktası gibiydi o an.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Ben de masum değildim elbet, benim de zaaflarım ve söylediğim yalanlar vardı. Beni de buraya getiren bir yol vardı ve ben yol ne demek bilirdim.
Sayfa 42·Kitabı okudu