“Tanrım, neden beni insan hayatındaki erdemin bazen nankörlüğe, özgür düşünceye, kusurlara ve kıskançlığa üstün geldiğinin kanıtı olan bu önemli ve ibret verici anları güzel ve etkili bir dille anlatma yeteneğinden mahrum bıraktın! Hiçbir şey söylemek istemiyorum - çünkü kötü anlatmaktansa hiçbir şey söylememek daha zarif olur-
“Mutluluğun iyi edemediğini iyileştirecek bir ilaç yoktur.”
“Artık gözyaşı yok.
Yeter sizin için benim döktüklerim.”
… aşkın her şeyin üstesinden gelebileceğinin doğru olup olmadığını sordu ona.
“Doğrudur,” diye yanıt verdi babası, “ama sen yine de inanmasan iyi olur.”
“Kaygılanmayın saygıdeğer hanımefendi dedi köle. Bana istediğinizi yasaklayabilirsiniz, ben de yerine getiririm.” Sonra da ekledi. “Ancak düşünmemi yasaklayamazsınız.”