Yaşam bize sonsuzluk vaat etmez. Yalnızca içinde bulunduğumuz an vardır. Bu yüzden anı yaşamaya özen gösterecektim çünkü başka bir şeyim yoktu. Dün yoktu, yarın yoktu, sadece o an vardı. Eğer sadece bir saatim, bir dakikam, bir saniyem varsa bunu iyi değerlendirecektim. Zamanımın geri kalanını aşkla, onunla, bizimle, aşk anlarımızla geçirecektim.
“Hayatta her zaman tek başıma kalacağımı düşünürdüm ama şehir ışıklarını görünce farklı hissederdim. Bana yalnız hissetsem de bir açıdan dünyada yalnız olmadığımı hatırlatıyorlardı. Her ışık benim için bir insanı temsil ediyordu; sevgiyi, acıyı ve hayatı hisseden birini. Hayatımın karanlık döneminde bile ışığın hemen köşede olduğunun bir anımsatıcısıydı.”