Mutluluk bazen fedakârlık gerektirir." "Neden?" Gözlerimi kırpıştırdım. Net sorusu karşısında hazırlıksız yakalanınca yanıt vermem biraz zaman aldı. "Çünkü dünyanın işleyişi bu," dedim sonunda. "Bir şeylere ulaşmak için bazı tavizler vermeliyiz. İnsanlar birer robot olsaydı bu yaklaşımına katılırdım ama robot değiliz. Duygularımız var. Aşk ve sevgi var olmasaydı insan ırkı hayatta kalamazdı. Üreme, koruma, motivasyon. Hepsi aslında bu duyguya bağlı."
"Tuhaf geliyor," dedi, "insanlar tüm dikkatlerini yaşamaya veriyor, ölümü ise düşünmüyorlar bile. O çok zeki bilim insanları habire insanı daha çok yaşatmanın yollarını arayıp duruyorlar, peki neden yaşamı güzel bir şekilde sonlandırmanın yollarını bulmaya çalışmıyorlar?"
Sayfa 16·Kitabı okuyor
Muhakeme yetilerini ellerinden alıp hem kendilerini hem de çevrelerindekileri zarara uğratmalarına neden oldu ve tüm bu mantıksız şeyleri yapmaları için onlara bir kılıf verdi çünkü sevgi adına yapılan şeyleri kimse sorgulamazdı.
“Hayatımda önemli bir olay yok,” diyen bir öğrencisinden bahsetmişti bana. “Bugün bir üniversite ikinci sınıf öğrencisi olarak, lise üçte olduğun kişiyle aynı insan mısın?” diye sormuş öğrenciye. “Hayır, elbette değilim,” demiş kız. “Demek ki seni olgunlaştıran, dünyayı farklı görmene neden olan bir şeyler gerçekleşti. O olay senin önemli olayın işte.” Belki de ilk defa kişisel dönüşümüne neden olan olaylar ve insanlar üzerine düşünmeye başlayan öğrencinin yüzü aydınlanmış. Geçmişinizin hediyesinin önemi, özellikle kendinizi geleceğe taşıyacak bir vizyon ya da kültür yaratırken ortaya çıkar.
Alıntı
Olney
"Peki Martin neden yazar olmak istiyor?" diye devam etti. "Çünkü para içinde yüzmüyor. Nasıl oluyor da sen kafanı Saksoncayla, genel kültürle doldurabiliyorsun? Çünkü hayatta başarılı olmak zorunda değilsin. Bu işi baban halletmiş. Güzel elbiselerini, gereken her şeyi baban alıyor. Peki bizim eğitimimiz, benim, Arthur'un ve Norman'in eğitiminin neden cılkı çıkmış? Çünkü genel kültüre öyle bir batmışız ki babalarımız bugün iflas etse yarınki sınavlarda hepimiz sıfırı çekeriz. Ruth, sen ancak köyün birinde öğretmenlik veya yatılı kız okulunda müzik hocalığı yapabilirsin."
Sayfa 131 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor