nehir
@nehoss
2 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Acaba
Dönelim
Döndürsün bizi
Kalbin akıp giden bulutlara benzeyen sesi
Yağmursuz bir yağmura açılmış kapılardan
Ve akılda kalan bir yokuştan
Ve yalnız çocuklara özgü o sonsuz sinema koltuklarından
Ve çocukluktan
Dönelim
Dönelim mi biz
Gençlikten, oralardan
Mutluluğu bir kabuk gibi saran mutsuzluklardan
Dönelim mi acıya
Acıya, büyük acıya
Ve soralım mı acaba
Ey büyük yalnızlık insansan eğer
Bir kaya
Dalgalar yalarken onu
O bakarken kaskatı kalabalıklara
Ah, kalbin bulut bulut akan sesi.
Bütünüyle bir semte benziyor Ruhi Bey
Binlerce, on binlerce kedinin hep birden kımıldadığı
Kedilerden örülmüş bir semte
Ve soğuk bir tuvalde yerini bulamamış renkler gibi
Soğuk ve ayakta tutan çelişkileri
Bir görünümden bir başka görünüme kolayca sıçranan
Her şeyin, ama herşeyin çok dıştan farkedildiği
Eh belki de bir satır fazlalığı ya da bir satır eksikliği
Belki de genç bir şairden ödünç alınan.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güz Düşünceleri
Bu sabah gökyüzü daha bir yorgun,
Daha bir dumanlı,
Daha bir derin!
Şu anda, omzumdan tanıdık bir el,
Tutup silkelese şöyle bir güzel,
Kurtulsam yükünden düşüncelerin!
Bekir Sıtkı Erdoğan
Bekir Sıtkı ErdoğanKÜL OLAN
Bu kentte sorular yasaklanmıştır
böyle diyorlar fısıldarcasına ve ürkek
ve diyorlar ki gidip anlatılsın bir kez
çare düşünsün tarih denilen bilici
Gidip anlatılsın beklenen yolculara
aşklar küllenmeden ve beynimizi
büsbütün kemirmeden veba
yetişsin durmadan yolu gözlenen
Bu kentin sorusunu yanıtla ey yanılmaz olan
kahret ya da ışıklandır ve de ki:
-Siz ki yangın yıllarından geliyorsunuz
umuda bağlanmak umutsuzluktur ancak
Ve sen ey bilici, de ki:
-Bu masal çok anlatıldı önceleri
çocuklar da susturuldu her defa
karartıldı evlerin bütün ışıkları
-Ve direnmeyi bilmiyorsanız
kül olun savrulun dağlara taşlara
belki hayat yeniden fışkıracaktır o zaman
bu kentin ışıksız varoşlarından
Bir sfenksten söz ediliyor durmadan
yakınmış kahredilmesi
Ne zaman dağılsa sesim
Şakağıma dayardın gözlerini
Oysa adınla başlamak istedim bu akşama
İstedim ki bir ayrılıkta bitmesin buruk
Günlerdir bir tek dize düşüremedim
Bu kaçıncı sürgünüm bütün renklerimi götürdün
Kanayan bir öyküdür içimizdeki bozgun
Hergün yeni bir hüznü takıp koluna
Bütün saatleri acıya kuruyor sanki
Şarkıların hüzzam makamındayız
Kanıyoruz göçebe yollarda yılkı atlar
Bir acı kahve hatrını unuttuk
Her köşe başında bir maskara
Tuzun ve şarabın tadı değişti
Nasılsa eskidi yüzün -değişmedi gözlerin-
Alevler yakmıyor artık inceltmiyor buzları
Üstümüzde sağır ve dilsiz bir gökyüzü
Her şey ayrıksı sanki bulutlar paslanacak
İşte solan bozkır akşam ve zaman
Sessizlik -sensizlik daha ne kadar
-Aşksa aşk işte nabzım-
Bütün sağnaklarını yağdır haydi yağdır
İster bir cehennem aç ister bir mayıs getir
Her vurguna hazırım nasılsa her şey pusuda gibi
Bu bungun akşama yazdırarak adını
Dal gibi serin yine gözlerin
Unutulmuş Bir Yaz İçin
Anımsa bizim unutulmuş bir yazımız vardı
Kıyısından çocukların dokunarak geçtiği
Yaz kirli denizlerin körfezine çekildi
Biten o yaz mıydı düşün istersen
Bir taşra melankolisine kaptır kendini
Şimdi anımsanması gereken birşeyler vardır
Bir çığlık kadar sessizlik de anımsanır
Hoyrat sevinçlerle sularında yüzülen
Olağan duygularla yüreği örten
Bir aştan geriye suskunluk kalır-
Yazdan ne kaldı sana yazdan ne kaldı
Birkaç dize ölü ozanların gezindiği
Kimsesiz romanlara sığınan yürek ağrısı
Denizle aranızda ortak dil gibi
Usulca çoğalan yaz kederleri
Her zaman paylaşılan duygular vardır
Yeri gelince ölümler de paylaşılır
Bölüşmek bir ölümü dostluğu ve şiiri
Benzemez beyaz evlerden mavi sulara
Aynı pencereden iki yabancı gibi bakmaya
Yaz bitti mi diye sorma yaz çoktan bitti
Yedeğinde karartılmış sevgiler taşıyarak
Nasıl özlendiğine tutkunlar gibi şaşarak
Korkarak geldiği yollardan geri dönmeye
Sıradan geçen bir yazın yanına gitti
Bir aşkta sıradan yazlara da yer vardır
Sıradan bir aşkın sözlüğü gittikçe daralır
Artık ne fısıltı gibi ilk ürpertiler