nrllhcetinkaya
@nekitaplarvar
339 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vahdettin’in Malta GünleriAlıntı
Vahdettin Malta‘dan hiç hoşlanmadı. Zaten sokağa da çıkamıyordu. Küçük bir yer olduğundan, gözlerin hep üstüne dikilecekğinden çekiniyordu. Tam otuz yedi gün, konağın dört duvarı arasında, kapalı kaldı. Fena halde bunalmıştı. Boyuna konyak aldırıyor, sabahtan akşama kadar onunla avunmaya çalışıyordu. İçtikçe, Nimet Kadınefendi’yi özleyişi de artıyor, ıstırabı büyüyor. İstanbul’dan henüz hiçbir haber alamamıştı. Merak içinde kıvranırken ömründe hiç sevmedigi Abdülmecid Efendiye bütün bütün diş biliyordu. 
Türk milletinin ölüme yürüdüğü bir dönemde, Sakarya Savaşı’nın en şiddetli günlerinde İstanbul’da Vahdettin‘in düğün töreninin heyecanı yaşanıyordu. Vahdettin 1 Eylül 1921 tarihinde nimet hanımı nikahına almıştı. Anadolu’da oluk gibi Türk kanı akarken İstanbul’da görkemli bir düğün yapacak kadar milli bilinçten yoksun olan Vahdettin bu esnada 61, Nimet Hanım ise 19 yaşındaydı. Vahdettin’in ilk evliliğinden olan kızları ulviye Sultan 29, Sabiha Sultan 27 yaşındaydılar. 
Sarayın Tek GayesiAlıntı
“Sarayın kanununda bir tek gaye vardı. Hükümdarın ve şehzadelerin keyiflerini, arzularını yerine getirmek. Dışarıdaki insanlar için kanun, ahlak diye konulan kayıtlar, saraydaki hükümdar ve şehzadeler için hükümsüzdü. Onların zevkine bağlı olan şeylerde günah diye bir şey yoktu. Dışarıdaki insanlar için cinayet sayılan şeyler, onların gözünde tamamıyla mubahtı. Sarayda yaşayan kadınlar bu kanunu olduğu gibi kabul etmişlerdi. Kendilerini bu hanedanın satılmış malları, oyuncakları sayıyorlardı. Hükümdarın ve şehzadelerin keyfine hizmet etmekte namusa, haysiyete bağlı bir fenalık görmüyorlardı. Gözümün önünde sayısız misaller vardı.
Geçici keyiflere alet olan kız, geçici bir gözdelikten sonra her hakarete layık görülüyordu. Gebe kalmışsa ne kızın ne de çocuğun sıhhatine bakılmayarak çocuk alınıyordu. Bu arada ölenlerin, sakat kalanların hesabını tutan, haklarını arayan yoktu. Memleketin kanunları sarayın kapısından içeri giremiyordu.”
“Vahdettin Milli Mücadele taraftarlarına karşı İngilizlerden bile daha merhametsizdi. İstanbul’dan Anadolu’ya silah kaçıranların ibreti âlem için idam edilmelerini istemiş, ancak General Harington bunu uygun bulmamış, sevkiyatı engellemekle yetinmişti.”