Aşk için ayrılık, ateş için rüzgâr neyse odur demiş ya biri, boşuna değilmiş bu; küçük bir aşkı söndürebilir ayrılık ama büyük bir aşkı daha güçlü alevlendirir.
Ana ve oğulun, iki eşin, iki sevgilinin karşılaşmalarının ilk ânında söylenen kelimeleri hatırlamak mümkün mü? Basit mi basit, sıradan mı sıradan cümleler söylerler, hatta kağıdın üzerine eksiksiz dökülse gülünçtür. Ama burada her bir kelime yerli yerinde ve sonsuzcasına tatlıdır çünkü yeryüzündeki en değerli sesle dile gelmiştir onlar.