Özge Ünal
@nermas
Sesimizin değerini susturulduğumuzda anlarız
Öğrenci | Okuryazar
ÇOMÜ|CE
9 Kasım 2000
393 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
İnsan, çevresi göz kamaştırıcı bir ışıkla, cafcaflı, gürültülü bir şeylerle kaplıymış gibiydi; bütün bu seslerle ışıklar senin hayatın denen küçücük hücreye çarpıp onu sarsıyor, eğip büküyordu.
Sayfa 53
Büyüdükçe insan kendisini zamanın merkezinde buluyordu, küçükken olduğu gibi çevresinde bir noktada değil.
Sayfa 53