Felsefi düşünecek olursak ki bugün öyle düşünüyoruz, hayatın bizzat boş küme aksiyomu olduğunu öne sürebiliriz. Sıfırla başlar, sıfırla biter. Her iki durumunda mevcudiyetini biliriz fakat iki deneyimin de bilincinde olamayız: bu durumlar hayat olduğu bilinerek deneyimlenemiyor olsa bile, hayatın ta kendisidir. Yokluk kavramının mevcudiyetini varsayar fakat kanıtlayamayız. Öte yandan var olmak zorundadır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Uyuşturucu da aynı hesaptı. Madde kullanmak büyüklük değildi, delikanlılık değildi, onu daha ilginç biri yapmıyordu.
Sefahat bir kavram olarak ortadan kalkmış, beat kuşağının, eski nesillerin, geçmişin hatırası olarak kalmıştı. Günümüzde en fazla ot içilirdi, o da belki, hadi bilemedin, çok ironik bir anına denk gelirse, bir çizgi kokain, ama o kadar. Disiplin ve yoksunluk çağıydı bu, ilham çağı değil; ilham gelsede maddeyle gelmeyecekti.
İnsanlar ne ara bu kadar benzemişlerdi birbirine?
Birtakım şeyler kırılır, bazen kırılanlar onarılır, fakat çoğu durumda fark edersin ki kırılan ne olursa olsun hayat o kaybı telafi etmek için yeniden şekillenir, bazen de muhteşem olur bu şekilleniş.
‘Hayat öyle bişey değil. Şimdi jude, hayatta bazen iyi insanların başına güzel şeyler gelir. Ama sen endişelenme çünkü o kadar da sık gelmez. Geldiği zaman, bu iyi insanların teşekkür edip yollarına devam etmeleri, iyiliği yapan kişinin de belki bundan mutluluk duyduğunu düşünmeleri, iyiliği yaptığı kişinin neden bu iyiliğe layık olmadığına dair bin dereden su getirmesini dinlemek istemeyebileceğini akıllarında tutmaları gerekir.’