bir gün alacağınız son nefesin kapı eşiğinde geçmişe bakarken göz ucuyla; reddedilen bütün pazar kahvaltıları için; altında uyumadığınız her ağaç, okumadığınız her kitap, ertelenmiş bütün mutluluklar ve aşk için atamadığınız o ilk adım için; gururunuzu bahane edip dilemediğiniz her özür, yürümeyi üşendiğiniz o taşlı topraklı yol, doyamadığınız her manzara, kirlidir diye sevmeye çekindiğiniz her hayvan, öğrenmediğiniz her dil, sustuğunuz tüm haksızlıklar için; binbir pişmanlıklar içinde son nefesinizi vermenizden korkuyorum..
henüz geç değil fakat ertelenen her saniye için daha fazla geç kalacak pişmanlıklar..