Öğren artık, dedi kendi kendine, öğren aptallık etmemeyi, gerçek bir salak gibi davrandın, esasında bambaşka şeyler ifade eden kelimelere, kendi istediğin türde bambaşka anlamlar atfettin, sen bu anlamları ne bilirsin ne de öğrenebilirsin, bomboş, tertemiz ve herhangi bir yüz hareketinden öte bir anlamı olmayan gülümseyişlere inandın,beş yüz yıllık bir birikimi ardında bıraktığını unuttun, hem de bunu sana kibarca hatırlatmalarına karşın unutmayı tercih ettin, şimdi bu haldesin, onu misafir etmeyi düşündüğün yatağın üzerine paçavra gibi serildin, o ise muhtemelen şu anda senin onulmaz akılsızlığını ve üzgün duruşunu hatırlayıp gülüyor sana.
+ Telefonu köpek mi açtı acaba, eğer öyleyse en azından havlama nezaketini gösterir mi lütfen?
- Evet, ben köpeğim ama uzun zaman önce havlamaktan vazgeçtim, aynı şekilde ısırma alışkanlığımdan da vazgeçtim, bir tek kendimi ısırıyorum, o da hayattan sıtkımın sıyrıldığı anlarda.