Büyükler bir yana, toplum içinde birazcık sivrilen,yani topluma söyleyecek birazcık yeni bir şeyleri bulanlar, doğaları gereği tabii kimi az kimi çok birer suçlu olmak zorundadır
Onlara palavra savundukları için mi kızıyorum sanıyorsunuz? Saçma! Ben yalanı severim! Yalan söylersin ve böylece gerçeğe ulaşırsın! Ben yalan söylediğim için insanım. Önceden on dört kez hatta belki yüz on dört kez yalan söylemeden hiç bir gerçeğe ulaşılamamıştır. Bu kendine göre onurlu bir iştir. Oysa biz yalanı bile kendimiz kıvırılanlardanız! Bana bir yalan söyle ama bu yalan senin olsun senin uydurduğun bir şey olsun, alnından öpeyim! Kendine ait bir yalan başkalarına ait gerçekleri tekrarlamaktan belki de daha iyidir.
Yani, kendileri olmamak, olabildiğince kendilerine benzememek! En büyük ilerleme, onlara göre bu! Sıradanlıkları saçmalıkları bari kendi uydurmaları olsa..