Memleketimden insan manzaralarını yazar bize çok güzel aktarmış.Bircok karakterin hayatını anlatıp hepsini bir ruh hastanesi etrafında birleştirmek bence anlatım ustalığı.Yazarımız bazı karakterlere birkaç kere dönerek hepsinin birbirleriyle bağlantısını kuruyor.Zevkli bir okumaydı.Karakterler çevremizden,mahallemizden,bizden birileri olmasına rağmen etkileyici bir şekilde anlatılmış.Şimdiye kadar okuduğum en güzel Ayfer Tunç romanı diyebilirim.
Dokuz günde olağanüstü bir yolculuk ancak başka yerlerde,başka şeylerin var olduğunu keşfederek başka birisi olunabileceğini ona öğretmiş olan bir içsel yolculuk yapmıştı.
Gerçekten de, Hint ipeğinden bir cep mendili kadar küçüktü şu dünya."
"Neden kimileri şurada,kimileri ise burada doğuyordu ki? Neden kimileri hayatlarını yaşarken diğerlerinin ve daima aynı kişilerin ancak susmaya ve ölmeye hakkı vardı?