min, xweşî û nexweşî, qenc û nebaş têra xwe dît
min, dost û keysperest, zalim û hejar nêzî hev dît
min, 'emrek bûrand l'vê kambaxa dinê
ey Şahê Nebiyan min j'te pê ve dost nedît!
Sayfa 109
Ere Ape Mûsa ew ne çîrok û pirtûke ew serpêhatîya me ye …Bi rûpele belkî kêm be lê jiyaneke ew pirtûk …êş û jan ,nexweşi şiyariya demekê ye , Kurdê bixwîne we rojek bapîrê xwe tê de bibîne ez di we bawerîyê de me ….
Reklam
Û ev nexweşî! Yên ku pê neketine jî, wê di dilê xwe de digerînin
"Ez dibêjim, ji insanê ku bi nivînên xwe ve hatîye girêdan re hişyarî; ji insanê ku derûdorên wî kirêtî tijî re dîtin; ji insanê di nava bêhnên pîs de dijîtin re bêhnkirin; ji insanê muebbed mehkumê zindanê re azadî; ji insanê bûye penaber re niştimanperwerî; ji xwendevanê ku xwendina jibilî nîvîsarên mamosteyê wî her tişt jê re qedexe ye re, xwendin; ji insanên jibilî nameyên fermî, nivîsîna her tiştî ji wan re qedexe ye re nivisîn; ji insanê di tarîtîya merxeba zivistanê de ji sermayê direcifîtin re behsa hilatina rojê û germê; ji jinek ku zarokên wê çênebin re behsa zarokan; û ji kesek ku bêkes bêmal û dîwane re behsa muhebbeta dayîk û baba, behsa germahîya dayîkê û malbatê, rûreşîyek çend mezin e û jibilî perîşanî, nexweşî û êşê tiştekê nadete însanî."
Sayfa 91 - Elî Şerîetî
Reklam
Reklam